U bent hier:
Home »
Zolang je nog ‘iets’ probeert te bereiken – te worden- te veranderen is het doen-alsof-imiteren – conceptueel funktioneren binnen een vergelijking – de formule-formulering: dat waaraan je denkt te moeten voldoen om geen straf of een beloning te krijgen; te winnen of te verliezen – succes of falen. Ja of nee: de inherente binaire tweestrijd van het brein – de mentale verslaving aan het woord: de verwoording-wording-verwording. Onnodig geïsoleerd-eenzaam lijdend ten gevolge van het continu talen naar een vorm van beloning als surrogaat voor liefde. Elk motief-elke intentie-elk idee-elk denkbeeld: gevangen in de zin met een werkwoord erin: het hele lijdensverhaal; opgezadeld door taal-denken-zelfbewust zijn met jij als het onderwerp-het slachtoffer: onderworpen aan de ander – degene in kwestie-strijd; de inherent geweldadige-neurotische utilitaire structuur van de door het zelf gecreëerde realiteit. Altijd lijdend aan iets dat er niet (meer) is en nooit zal zijn.
Zolang je nog ‘iets’ probeert te bereiken – te worden- te veranderen is het doen-alsof-imiteren – conceptueel funktioneren binnen een vergelijking – de formule-formulering: dat waaraan je denkt te moeten voldoen om geen straf of een beloning te krijgen; te winnen of te verliezen – succes of falen. Ja of nee: de inherente binaire tweestrijd van het brein – de mentale verslaving aan het woord: de verwoording-wording-verwording. Onnodig geïsoleerd-eenzaam lijdend ten gevolge van het continu talen naar een vorm van beloning als surrogaat voor liefde. Elk motief-elke intentie-elk idee-elk denkbeeld: gevangen in de zin met een werkwoord erin: het hele lijdensverhaal; opgezadeld door taal-denken-zelfbewust zijn met jij als het onderwerp-het slachtoffer: onderworpen aan de ander – degene in kwestie-strijd; de inherent geweldadige-neurotische utilitaire structuur van de door het zelf gecreëerde realiteit. Altijd lijdend aan iets dat er niet (meer) is en nooit zal zijn.
Kan de geest vrij van strijd zijn, net als die boot die zich op de wind voortbewoog? Dat is de vraag, niet hoe je een toestand moet bereiken waarin niet wordt gestreden. De inspanningen om zo’ n toestand te bereiken zijn op zich weer een proces van strijd, dus wordt die toestand nooit bereikt. Maar als je elk ogenblik opnieuw bekijkt hoe de geest verstrikt raakt in eindeloze inspanningen ~ als je dat feit gewoon bekijkt, zonder te proberen het te veranderen, zonder te proberen de geest een bepaalde toestand op te dringen, die je rust noemt ~ dan zul je ontdekken dat de geest spontaan ophoudt zich in te spannen. En in die toestand kan hij enorm veel leren. Leren is dan niet domweg een proces van informatie opdoen, maar het ontdekken van de enorme rijkdommen die buiten het bereik van de geest liggen. En de geest die deze ontdekkingen doet beleeft daar veel vreugde aan.
