Keuze brengt altijd ellende teweeg. Wanneer je erop let. zul je zien hoe keuze op de loer ligt, eisend, aandringend en bedelend; voor je het weet, zit je gevangen in haar net van onontkoombare plichten, verantwoordelijkheden en vertwijfelingen. Let erop en je zult het feit gewaar-zijn. Zie het feit bewust, je kunt feiten niet veranderen; je kunt ze verbergen, ervoor op de loop gaan, maar je kunt ze niet veranderen. Ze zijn er. Als je ze met rust laat en niet tussenbeide komt met je meningen, je hoop, je angsten en vertwijfelingen, met je berekenende en geslepen oordeel, dan zullen ze tot ontwikkeling komen en al hun ingewikkeldheden prijsgeven, hun subtiliteiten -en dat zijn er vele- hun schijnbare belangrijkheid en ethiek, hun verborgen drijfveren en grillen. Als je de feiten met rust laat, zullen ze je in al deze dingen en in meer dan dat inzicht geven. Maar je moet ze gewaar-zijn zonder keuze, heel voorzichtig zijn. Dan zul je zien dat keuze na de bloei wegsterft en dat er vrijheid is. – niet dat jij vrij bent, maar dat er vrijheid is. Jij bent degene die keuze maakt; jij hebt opgehouden keuze te maken. Er valt niets te kiezen. Uit die keuzeloze gesteldheid bloeit alleen-zijn op. Dit sterven houdt nooit op. Het alleen-zijn draagt altijd bloesem en is altijd nieuw. Afsterven aan het bekende betekent alleen-zijn. Elke keuze ligt in het vlak van het bekende; activiteit op dit terrein brengt altijd lijden voort. In het alleen-zijn komt het lijden tot een einde.

Aantekeningen, blz 182, r. 26.