De meesten van ons leven in een wereld van mythen, symbolen en huichelarij en deze wereld is voor ons veel belangrijker dan de wereld van de realiteit. Omdat wij de wereld van alle dag met zijn ellende en strijd niet begrijpen, proberen we ervoor te vluchten door een wereld van huichelarij, een wereld van goden, symbolen, ideeen en beelden te creeren. En overal waar men wegvlucht van de werkelijkheid en ‘doet alsof’ ontstaat tegenstrijdigheid en lijden. Als wij onszelf van het lijden willen bevrijden, moeten wij uiteraard de wereld van ‘doen alsof’ waarin wij voortdurend vluchten, leren begrijpen. Een hindoe, een moslim, een boeddhist, een christen, allemaal hebben zij hun wereld van verzonnen goden, symbolen, ideeen en beelden; en daarin zitten zij gevangen. Voor hen heeft een symbool veel meer betekenis, veel meer gewicht dan het leven zelf. Het symbool ligt ingebed in het onbewuste en speelt een ontzaglijk grote rol in het leven van allen die tot een of andere cultuur, beschaving of georganiseerde godsdienst behoren. Als wij ons dus willen bevrijden van het lijden, denk ik dat het belangrijkste is allereerst de wereld van ‘doen alsof’ waarin wij leven, te doorzien.

Leven en dood, blz. 119, r. 1