Wie altijd, hetzij in de buitenwereld hetzij op geestelijk gebied, altijd iets aan het worden is, leeft machinaal en kent nooit echte vreugde. Vreugde ken je alleen als je ziet wat je bent en je dat complexe, dat mooie, dat lelijke, dat corrupte zijn werking laat doen zonder te proberen iets anders te worden. Dat is een byzonder moeilijke opgave, want onze geest heeft onophoudelijk de wens iets bepaald te worden. Allemaal zouden jullie wel wijsgeren of grote schrijvers willen worden. Je aanbid de god van het succes, niet ‘datgene wat is’. Hoe arm, hoe innerlijk leeg, of sloom je misschien bent, als je in staat bent iets te zien zoals het is, zal dat een andere gedaante aannemen. Maar de geest die er alleen maar mee bezig is iets te worden krijgt nooit inzicht in het zijnde. Het gaan begrijpen van het zijnde dat we zijn, geeft een ongelooflijke vreugde, een uitstorting van scheppend denken, van scheppend leven.
Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig. Blz.. 90, r.3
