De gewoonte van het woord, de emotionele inhoud en de verborgen bijbetekenissen van het woord blokkeren het vrij zijn van woorden. Zonder die vrijheid is men de slaaf van woorden, van gevolgtrekkingen en denkbeelden. Wanneer je op woorden leeft, zoals zovelen doen, is de innerlijke honger onverzadigbaar; die blijft altijd ploegen zonder ooit te zaaien. […]

Carlo Suares: Dat  is dus eigenlijk een soort zelf opgewekte induktie stroom . . . De herinnering van intense emoties, of van een schok, of een extase wekt het verlangen naar een herhaling van die ervaring en zo wordt het symbool de hoogverheven innerlijke autoriteit, het ideaal, waar alle inspanning op gericht is. Het doel […]

Voor de meesten van ons is het hele leven gebaseerd op inspanning, op de een of andere vorm van willen. We kunnen ons geen actie voorstellen zonder dat. Ons sociale, economische en zogeheten spirituele leven is een aaneenrijging van inspanningen die steevast culmineren in een zeker resultaat. Wij weten niet beter of in ons leven […]

Friends, I should like you to make a living discovery, not a discovery induced by the description of others. If someone, for instance, had told you about the scenery here, you would come with your minds prepared by that description, and then perhaps you would be disappointed by the reality. No one can describe reality. […]

“A religious mind never thinks in terms of growth and evolution. It is always jumping out of time.” J. Krishnamurti

Je kunt toch niet blijven ploegen zonder ooit te zaaien?  Zaaien kun je alleen als je je relatie tot anderen waarneemt en ziet wat er eigenlijk gebeurt. Je luisteren wordt kijken; je kunt zo veel kijken als je maar wilt, je gaat dan bepaalde eigenschappen en neigingen onderscheiden; als je echter kijkt als een waarnemer, […]

Alleen iets dat eindigt, kan besef hebben van het nieuwe, van liefde of van het allerhoogste. Iets dat continuiteit, ‘duurzaamheid ‘ heeft, is een herinnering aan de dingen van toen. Onze geest moet aan het verleden ontsterven, al is hij door het leven gevormd. De geest moet in zijn totaliteit volkomen stil zijn, zonder enige […]

Als je inziet dat alle concentratie, op wat voor ‘speelgoed’ dan ook, en iedere hande­ling met een beweegreden, welke dat ook is, enkel onheil en ellende veroorzaken, dan besef je door dat inzicht in wat niet het ware is, meteen wel wat wel het ware is; en die waarheid wordt zelf aktief. Dit alles is […]

De geest heeft in kennis een geweldige dosis geborgenheid gevonden en biologisch gezien is die geborgenheid ook noodzakelijk. Biologisch gezien is dat zijn overle­vingskans. Maar wat overkomt nu de geest die zegt, dat hij eigenlijk niets weet, behalve de kennis voor zijn biologisch voortbestaan? Wat gebeurt er dan met de rest van dat brein? Want […]

Waar ruimte heerst, heerst orde; met andere woorden, handelen uit intelligentie, deze hoort noch jou noch mij toe, het is een uit liefde en meegevoel geboren intelligentie. Ruimte veron­derstelt een door niets in beslag genomen geest. Ware orde schept enorme ruimte; ruimte betekent stilte; uit stilte ontstaat het on-gelofelijke gevoel van leegte waarvan sprake was. […]

Het moet zo zijn dat aandacht geen beweegreden heeft, dat er geen onderwerp van aandacht is, geen stuk speelgoed, geen strijd, geen naamgeving. Dat is echte aan­dacht, niet?  Waar aandacht is, is de werkelijkheid. Innerlijke eenvoud, blz. 250, r.4