U bent in ' Waarnemer-toekijker ' rubriek

Je kunt toch niet blijven ploegen zonder ooit te zaaien?  Zaaien kun je alleen als je je relatie tot anderen waarneemt en ziet wat er eigenlijk gebeurt. Je luisteren wordt kijken; je kunt zo veel kijken als je maar wilt, je gaat dan bepaalde eigenschappen en neigingen onderscheiden; als je echter kijkt als een waarnemer, […]

Als je inziet dat alle concentratie, op wat voor ‘speelgoed’ dan ook, en iedere hande­ling met een beweegreden, welke dat ook is, enkel onheil en ellende veroorzaken, dan besef je door dat inzicht in wat niet het ware is, meteen wel wat wel het ware is; en die waarheid wordt zelf aktief. Dit alles is […]

Zodra er inspanning optreedt, is er weer een waarnemer en een waargenomene, dus conflict. Vrijheid en meditatie, blz. 76, r.1

Een formulering is een door het denken geschapen abstractie en daarmee aanleiding tot conflict. Het is het wezen van alle conflicten, dat zie ik duidelijk voor ogen. Traditie en revolutie, blz. 212, r.8  

Vrijheid is een licht voor jezelf zijn; dan is er geen abstractie, iets dat door het denken tevoorschijn wordt getoverd. Echte vrijheid is vrijheid van afhankelijkheid, van dorst naar ervaring.  Vrijheid van de structuur van het denken is een licht voor jezelf zijn. In dit licht vindt elk handelen plaats en daarom is het nooit […]

Meditatie is het totaal van alle energie. Ze kan niet stukje bij beetje verzameld worden door dit af te wijzen en dat af te wijzen, door dit te vangen en dat vast te houden; maar ze is veel meer de totale afwijzing, zonder enige keus, van alle verkwistende energie. Keuze is het resultaat van verwarring; […]

   

Zuivere waarneming is niet waarneming met continuiteit, waardoor zij tot herinnering wordt, maar waarneming van ogenblik tot ogenblik. De waarnemer staat voor de essentie van het gekende en dringt aan het door hem waargenomene die dingen op, die hij eerder door ervaring en door allerlei vormen van zintuigelijke reacties heeft verworven. Een waarnemer manipuleert altoos […]

Overal waar scheiding is, moeten conflicten zijn, van binnen, maar ook in de buitenwereld. Deze scheiding bestaat ten diepste, fundamenteel gezien tussen het ‘ik’ of de waarnemer en dat wat waargenomen wordt. Er lijken twee verschillende handelingen plaats te vinden. Maar dat is niet zo, want u bent woede, u bent geweld. Als u op […]

De enige stilte die wij kennen is de stilte wanneer het lawaai ophoudt, de stilte wanneer het denken eindigt – maar dat is geen stilte. Stilte is iets volkomen anders, zoals schoonheid of liefde. En deze stilte is niet het product van een rustige geest, niet van hersencellen die de  gehele structuur begrepen hebben en […]

Orde binnen de totaliteit van bewustzijn, niet alleen in het waakbewustzijn, treedt op als de scheiding tussen waarnemer en het waargenomene volledig verdwenen is. Wat is, wordt ontstegen zodra de waarnemer, die het verleden is, ophoudt te bestaan. Het aktieve moment, dat wat is, bevindt zich niet binnen de tijd, zoals de waarnemer. Alleen als […]

In geval van aandacht is er geen sprake van een centrum, van een mezelf dat aan­dacht geeft. Wanneer er geen mezelf aanwezig is dat de aandacht begrenst is de aandacht onbeperkt; aan­dacht speelt zich af in onbegrensde ruimte. Leven en sterven, h.9, blz.51

Door Redactie Op 4 sep, 2016 Om 10:31 PM | Gecategorizeerd als Duaal-opgezet-complex, Inmenging-verleden, Realiteit, Waarnemer-toekijker | Met 0 Comments

De waarnemer ontstond toen u ‘dat wat is’  wilde gaan verande­ren. Dan zegt u: ‘dat wat is bevalt me niet, dat moeten we veranderen; en zo ontstaat er onmiddelijk dualiteit. Innerlijke revolutie, H.1, blz.25, r.9

Waarnemen zonder woorden, dat wil zeggen zonder denken, is een van de merkwaardigste verschijnselen. De waarneming wordt hierdoor veel intenser, niet alleen van het brein, maar ook van alle zintuigen. Deze waarneming is niet de fragmentarische waarneming van het intellect, of een emotionele aangelegenheid. Zij kan worden omschreven als totale waarneming, en vormt een onderdeel […]