U bent in ' In de tussenruimte ' rubriek

Sensaties kennen een begin en een einde, die kunnen herhaald en nader uitgewerkt worden; maar beleven speelt zich niet af binnen de begrenzing van de tijd. Dat waar het op aan komt, is het beleven, en dat zal nooit ons deel zijn in de jacht op sensatie. Sensatiegevoelens zijn begrensd en persoonlijk, ze geven aanleiding […]

De geest is het product van het verleden, wat het proces van conditionering is. Hoe kan de geest vrij zijn? Om vrij te zijn moet de geest niet alleen de slingerbeweging tussen verleden en toekomst zien en begrijpen, maar zich ook bewust zijn van de ruimte tussen de gedachten. Die ruimte ontstaat spontaan, die wordt […]

Tijdsbeweging is niet hetzelfde als bewegen in het niets, dat niet met de tijd te maken heeft en daarom niet meetbaar is. Het kent wel een eigen soort bewegen, maar daar kun je onmogelijk enig begrip van hebben zolang je het tijdsbewegen niet opgeeft. Dat niets is iets oneindigs, zoals ook dat bewegen dan oneindig […]

Stilte vergt ruimte, ruimte in onze hele bewustzijnsstructuur. Zoals het nu is, is er in de structuur van ons bewustzijn geen ruimte voorhanden, omdat het bevolkt wordt door angst en vrees bevolkt door eindeloos gekakel en gekeuvel. Als er stilte heerst opent zich een onmetelijk en tijdeloze ruimte; alleen dan bestaat er de mogelijkheid dat […]

Het denken leeft steeds in het gekende, gewetene; het is een produkt van het gekende. Maar zonder bevrijding van het gekende kun je er onmogelijk achter komen wat het sterven is, dat namelijk het einde van alles betekent; van het lichamelijke organisme met al zijn ingeslepen gewoonten, met de vereenzelviging met ons lichaam, met onze […]