U bent in ' Oog voor inspanning-strijd-streven ' rubriek

Zodra er inspanning optreedt, is er weer een waarnemer en een waargenomene, dus conflict. Vrijheid en meditatie, blz. 76, r.1

In een toestand van aandacht – als je eenmaal zover gegaan bent – ben je bevrijd van al wat moeizaam is, wat angstig, radeloos en wanhopig is in het denken; dat is het fundament van de rest. Dan ontledigt zich geleidelijk aan ons bewustzijn van zijn inhoud en raakt bevrijd. Leven en sterven, h.1, r.33

Voor de meesten van ons is het hele leven gebaseerd op inspanning, op de een of andere vorm van willen. We kunnen ons geen actie voorstellen zonder dat. Ons sociale, economische en zogeheten spirituele leven is een aaneenrijging van inspanningen die steevast culmineren in een zeker resultaat. Wij weten niet beter of in ons leven […]

Dat waarnaar u streeft, is door uzelf gemaakt en daarom is het niet echt. Conflicten, Bombay, 7 februari 1985, blz.17, r. 17  

We slaan, hoop ik, ons eigen doen en laten, onze eigen geest oplettend gade om er oog voor te krijgen, hoe onze handeling en wilsuitingen zijn. Ik herhaal nog eens: wat we willen is onafhankelijk van het feitelijke, van dat ‘wat is”; het wordt door het zelf, en door wat het zelf wil, bepaald – […]

Leegte is de hoogste graad van energie. Leegte is onmetelijk. Leegte is ruimte. We huiveren bij de gedachte dat we niets zouden zijn, vrij zouden zijn, niet door iets in beslag genomen. Als je je in beslag laat nemen door de zorg om het bestaan, de innerlijke specialisatie, de innerlijke hoogmoed van de zelfcontrole, het […]

]e nergens voor inspannen hoeft niet te betekenen dat je bent blijven steken, dat je futloos of achtergebleven bent. Integendeel, alleen degenen die wijs en uiterst intelligent zijn hebben zich bevrijd van alle inspanningen, van alle strijd. Maar zie je, als we horen dat er zoiets als moeiteloos leven bestaat, dan willen wij dat ook. […]

Kan de geest vrij van strijd zijn, net als die boot die zich op de wind voortbewoog?  Dat is de vraag, niet hoe je een toestand moet bereiken waarin niet wordt gestreden. De inspanningen om zo’ n toestand te bereiken zijn op zich weer een proces van strijd, dus wordt die toestand nooit bereikt. Maar […]

Carlo Suares: Dat is dan een soort zelf opgewekte induktie stroom . . . De herinnering van intense emoties, of van een schok, of een extase wekt het verlangen naar een herhaling van die ervaring en zo wordt het symbool de hoogverheven innerijke autoriteit, het ideaal, waar alle inspanning op gericht is. Het doel wordt […]

Ons probleem is dat de geest zich de mindere voelt, daarom spant hij zich zo in om iets te zijn of te worden of om bruggen te slaan tussen zijn verschillende tegenstrijdige verlangens. Maar laten we geen verklaringen geven voor het feit dat de geest een strijdperk is. Iedereen die even nadenkt weet waarom er […]

De schipper stuurde alleen maar, er was geen inspanning nodig, want de wind deed al het werk. Als ieder van ons inzicht zou kunnen hebben in het probleem van strijd en conflicten, zouden we, denk ik, moeiteloos, gelukkig kunnen leven, met een glimlach op het gezicht. Ik denk dat het die strijd is die ons […]

Normaal registreert het brein, dat is zijn funktie. Het funktioneert alleen via herinneringen, die het beschermen, anders kan het niet funktioneren. Maar het brein kan ook wel zekerheid vinden in een neurose;  het heeft houvast gevonden in nationalisme, in geloof, in het gezin, in het hebben van bezit, en dat zijn even zovele vormen van […]

Begrip vraagt de warmte van erkennen en aanvaarden, die alleen het hart kan geven – als het brein stil is. Het stil zijn van het brein is echter niet een produkt van sluwe berekening. Het verlangen naar stilte vertegenwoordigt de vloek van het streven, met zijn eindeloze conflicten en lasten. Commentaar op het leven 1, […]

Als de geest rustig wil zijn, moet er een overvloed aan energie zijn en die energie moet bewegingloos zijn. Als u werkelijk die toestand bereikt hebt waarin geen inspanning is , dan zult u die energie ontdekken en u zult ontdekken dat die stil is en zijn eigen beweging kent, die niet het resultaat is […]

   

Realiteit is dat wat we denken en de handeling van het denken als een idee, een principe, een ideaal, geprojecteerd vanuit vorige kennis, op de daardoor bepaalde toekomst, enz. Dat alles is in de wereld van de realiteit.  Waarheid en werkelijkheid, H.9, blz.134, r.28